4. การสมโภชนี้สอนเราให้เกียรติบรรดานักบุญ ทั้งด้วยการดำเนินชีวิตตามแบบอย่างของบรรดานักบุญและพึ่งพาการภาวนาวอนขอเพื่อเราต่อหน้าพระคริสตเจ้าผู้ทรงเป็น “คนกลาง” แต่เพียงผู้เดียวระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ (1 ทธ. 2:5)
5. วันนี้พระศาสนจักรเตือนเราว่าการเรียกร้องให้เราทุกคนเป็นคนศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นสากล คือ ทุกคนต้องดำเนินชีวิตให้ศักดิ์สิทธิ์ นั้นคือเราทุกคนต้องดำเนินชีวิตด้วยความรัก ความเมตตา ความยุติธรรม ความเห็น อกเห็นใจ นี่แหละคือความศักดิ์สิทธิ์ตามแบบอย่างของพระเยซูเจ้าที่บรรดานักบุญทั้งหลายได้กระทำเป็นแบบอย่างมาแล้ว
ข.พระคัมภีร์และคำสอน
1. บรรดานักบุญ “มอบความไว้วางใจ” ในพระคริสตเจ้าและ “ดำเนินชีวิต” อย่างวีรบุรุษในความเชื่อ นักบุญเปาโลขอให้เราต้อนรับ รับใช้และให้เกียรติบุคคลที่ดำเนินชีวิตโดยมอบความไว้วางใจในพระเยซูเจ้า บรรดานักบุญมีความสุขอยู่ในเมืองสวรรค์ในฐานะที่เป็นรางวัลของความเชื่อ
2. บรรดานักบุญเป็น “รูปแบบในการดำเนินชีวิต” ของเรา พวกเขาสอนเราด้วยชีวิตที่แสดงออกถึงความรักที่มีต่อพระเจ้าและเพื่อนมนุษย์ มีความรัก ความเมตตา และการให้อภัยอย่างไม่มีเงื่อนไข
3. บรรดานักบุญเป็น “คนกลาง” ผู้เสนอวิงวอนต่อหน้าพระเยซูเจ้าซึ่งทรงเป็นคนกลางแต่ผู้เดียวระหว่างพระเจ้ากับเรา (ยก. 5:16-18; วว. 8:3-4)
4. เป็น “เครื่องมือ” ที่พระเจ้าทรงใช้เพื่อทำอัศจรรย์ในปัจจุบัน
ค.ปฏิบัติ
1. “ต้องเป็นนักบุญ” พระเยซูเจ้าประกาศว่า “ท่านจงเป็นคนดีอย่างสมบูรณ์ ดังที่พระบิดาเจ้าสวรรค์ของท่าน ทรงความดีอย่างสมบูรณ์เถิด” (มธ. 5:48) น.ออกัสตินขอร้องว่า “ถ้าพวกเขาและพวกเธอยังเป็นนักบุญได้ แล้วทำไมฉันจะเป็นนักบุญไม่ได้เล่า” (Si iste et ista, cur non ego?).
2. “ทำตามนักบุญเทเรซาทั้งสาม” เราสามารถปฏิบัติตนเป็นนักบุญได้ตามแบบอย่างของนักบุญเทราซาทั้งสามท่าน ได้แก่
1) น.เทเรซาแห่งอาวิลลา : จงเติมแบตเตอรี่ฝ่ายจิตใจของท่านทุกวันด้วยการภาวนา ออกพระนาม สดับฟังและการพูดคุยกับพระองค์
2) น.เทเรซาแห่งพระกุมารเยซู : จงเปลี่ยนกิจการทุกประการของท่านให้เป็นการภาวนา โดยการถวายทุกสิ่งแด่พระเจ้า เพื่อพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ และเพื่อความรอดพ้นของวิญญาณ และโดยการกระทำตามพระประสงค์ของพระเจ้าให้ดีที่สุดอย่างเต็มความสามารถ
3) น.เทเรซาแห่งกัลกัตตา : จงทำสิ่งธรรมดาด้วยความรักที่ยิ่งใหญ่
